To sytuacja polskiej emigracji zadecydowała o konstrukcji utworu. Mickiewicz świat przedstawiony zamyka w obrębie zróżnicowanej szlachty. O ty zróżnicowaniu decyduje majątek. Sędzia, Podkomorzy, Wojski, a wcześniej Jacek Soplica należą do szlachty średniej, Stolnik do magnaterii, Hrabia do arystokracji, Asesor, Rejent, Protazy to szlachta urzędnicza, a zaścianek to szlachta, która nie ma majątku, ale posiada tytuły. Szlachta zaściankowa to Dobrzyńscy, którzy są Polakami i przybyli z Mazowsza w XV wieku. Żyją na Litwie już 400 lat. Pozostali oni wierni swojej kulturze - zachowali mowę i zwyczaje. Mężczyzną nadawano imiona Bartłomiej i Maciej, a kobietom Kachna i Maryna. Kiedyś byli oni bogaci, ale z czasem ich majątek ubożał. Odróżniali się od chłopów ubiorem. Ciągle nosili kontusze. Na czele szlachty zaściankowej stał Maciej nad Maćkami. Jest to 72-letni Mężczyzna, Który cieszy się dużym autorytetem wśród szlachty. To on zmienił stronnictwo i ugrupowanie polityczne, gdy król przeszedł na stronę Targowicy.
Wszystko na temat Dziadów Adama Mickiewicza.